alaala

minsan naiisip ko na ang kakayahan nating makaalala ang nagpapalungkot sa atin.
minsan gusto kong makalimot na lang. pero naiisip ko na kung mangyari kaya yun, hindi kaya ako manghinayang sa mga masasayang pangyayari sa buhay ko na hindi ko na mababalikan pa kahit sa pag-alaala na lamang?
pero kung hindi ko na nga maaaalala ang mga yun di ba wala na rin akong kakayahan na panghinayangan ang mga yun?
alam ko ang saya sa pag-alala. tanggap ko din ang lungkot.
pero ang sakit sa pag-alaala…
yun ang hindi ko makaya.
kaya madalas, gaya ngayon, gusto ko na namang makalimot na lang.
para maging masaya na lang ako.
tulad ni dory (sa finding nemo).

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s